Blogos.gr

Περισσότερες Πληροφορίες

• Πλήρης Τίτλος: Απεικασματα ψυχης
• Διεύθυνση: http://apeikasmata.blogspot.com/
• Τελευταίες αναρτήσεις:
  • Μούσα
    Ιουνίου 30, 2011
    

    
    

  • Διάλογος με τον χρόνο
    Ιουνίου 29, 2011
    
    Ο χρόνος περνά απαρατήρητοςΔεν έχω πια την αίσθηση τουΑφημένος εκεί στο παγκάκι της γειτονιάςνα κείτεται σαν πτώμα… 1,2,3,4,5,6,7…Κείτεται εκεί… εις γνώσιν μου Κι ας προσπερνούν…Κανείς δεν τον κοιτάει…Κανείς δεν του μιλάει…Μόνο τον κλωτσούνΘάρρος δεν έχουν να τον ποδοπατήσουν Κι αυτός εκεί… ζωντανός νεκρόςΤους κλείνει το μάτι πονηράΚαι τους γελάει…«Θα έρθει η ώρα σας…Δε φταίω εγώ Που χάσατε εσείς την αίσθηση μου!»

    
    

  • Πως …
    Απριλίου 27, 2011
    
    Είχα τόσα να σου πω μα η φωνή μου χάνεται στο σκοτάδι….Λέξεις σκορπισμένες σε θολά τοπία,σε στιγμές που ξεθώριασαν κάτω από βλέμματα άδεια….Πως θα μπορούσα να σου πω αυτά που σαν την παλίρροια…έρχονται κα φεύγουν…Πως θα μπορούσα να σου πω αυτά που κάθε βράδυμε στοιχειώνουν… Πως θα μπορούσα να σου πωαυτά που έζησα μόνο μέσα σε μια ανύπαρκτη στιγμή…Αυτά που γεννήθηκαν για να πεθάνουν σύντομα πριν καλά καλά ''μπουσουλίσουν''..Αυτά που έμοιαζαν με κραυγές κάποιας άλλης διαλέκτου …σιωπηλής… …Πως …Θα μπορούσα να σου πω πως σ ΄αγαπώ από την στιγμή που η γηάρχισε να γυρίζει….Να σου πω πως σε σκέφτομαι όσο συχνά ανασαίνω….Πως φωνάζω μεσα στη νύχτα, πως ουρλιάζω….Πως απελπίζομαι…. Να σου πω πως….. σε χρειάζομαι…..σαν οξυγόνο….. ΚΡΙΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ ΑΠΟΨΕ . . .Δημιουργός : ΜIPS

    
    

  • Λένε ότι τα λόγια είναι ασήμι και η σιωπή χρυσός.
    Απριλίου 26, 2011
    

    
    

  • Αντίο
    Απριλίου 26, 2011
    
    Κάποτε μια νύχτα θ΄ ανοίξω τα μεγάλα κλειδιά των τρένων για να περάσουν οι παλιές μέρες οι κλειδούχοι θα ΄χουν πεθάνει, στις ράγιες θα φυτρώνουν μαργαρί- τες απ΄τα παιδικά μας πρωινά κανείς δεν έμαθε ποτέ πως έζησα, κουρασμένος από τους τόσους χειμώ- νες τόσα τρένα που δεν σταμάτησαν πουθενά, τόσα λόγια που δεν ειπώ- θηκαν, οι σάλπιγγες βράχνιασαν, τις θάψαμε στο χιόνι που είμαι; γιατί δεν παίρνω απάντηση στα γράμματά μου; κι αν νικηθήκαμε δεν ήταν απ΄ την τύχη ή τις αντιξοότητες, αλλά από αυτό το πάθος μας για κάτι πιο μακρινό κι ο αγέρας που κλείνει απότομα τις πόρτες και μένουμε πάντοτε έξω όπως απόψε σε τούτο το ερημικό τοπίο που παίζω την τυφλόμυγα με τους νεκρούς μου φίλους. Όλα τελειώνουν κάποτε. Λοιπόν, αντίο! Τα πιο ωραία ποιήματα δεν θα γραφτούν ποτέ…. ΤΆΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΊΤΗΣ

    
    

  • Η Αλαφροΐσκιωτη
    Δεκεμβρίου 9, 2010
    

    
    

  • Βροχή
    Δεκεμβρίου 6, 2010
    

    
    

  • Νυχτερινό
    Δεκεμβρίου 1, 2010