Blogos.gr

Περισσότερες Πληροφορίες

• Πλήρης Τίτλος: PsyxiatroZ
• Διεύθυνση: http://psyxiatroz.pblogs.gr
• Τελευταίες αναρτήσεις:
  • Μακροβούτι
    
    
    Κάποια πράγματα δεν μπορείς να τα αλλάξεις.  Δεν ξέρω ποιος σου έμαθε τον πόνο. Και γιατί κολλητός σου έγινε πρώτος. Το άτομο για το οποίο νοιάζεσαι περισσότερο. Ποτέ δεν ήσουν εσύ. Δεν το αξίζεις μου είπαν. Ίσως να χρειάζεσαι συνέχεια να προσέχεις κάποιον. Ίσως να χρειάζεσαι κάποιον συνέχεια να σε προσέχει. Τούτο το χαζό μυαλό πάντα να καίγεται στις σκέψεις.  Σε βλέπω καμιά φορά όταν ανοίγεις τα πατζούρια. Ίσως να περιμένεις πότε θα περάσω. Ίσως να περιμένω πότε θα τα ανοίξεις. Στα μάτια σου μέσα πανέμορφα μονοπάτια. Δοκιμάζω την τύχη μου μαζί τους. Δύσβατα φαντάζουν στο λεπτό χαμένη ισορροπία. Προσπάθησα να σου εξηγήσω εκείνο το βράδυ.   Ζόρικο χαμόγελο στο δικό μας μπαλκόνι.   Αλλά δεν έχω πεθάνει ακόμα ξέρεις.  Μολύβι που συνέχεια γράφει έγινα.  Ζωγραφίζει δρόμους που παν στο πουθενά. Στιγμές να υπογραμμίσει προσπαθεί.    Κι αν ακόμα αναρωτιέσαι τι κάνω εδώ. Με την σιωπή σου τρέφομαι κάθε βράδυ. Στους χτύπους της καρδιάς σου κολυμπώ.

    
    PsyxiatroZ DarkOmen

  • Δωρεάν εισιτήριο
    
    
    Τα κόλπα για να κοιμηθώ δεν πιάνουνε. Γιατί χτυπάει περίεργα η καρδιά μου. Χάνει συνέχεια το ρυθμό δίπλα στη σκέψη σου. Μόλις βραδιάσει ξεκινάει τα μακροβούτια. Ψάχνει απεγνωσμένα ένα σεντούκι θησαυρού. Ο χάρτης δείχνει γύρω γύρω μπουρμπουλήθρες. Φήμες λένε πως ένα καβούρι το φυλάει. Και φύκια διώχνουν όλους τους περαστικούς. Μα εμένα η καρδιά μου βρήκε κόλπο. Κοράλλια φύτρωσαν κάπου κοντά μου είπε. Θα τρυπώσει εκεί απόψε και θα περιμένει. Τον κάβουρα να δει να αποκοιμιέται.  Τότε θα τρέξει γρήγορα προς το σεντούκι. Να σου αφήσει μέσα ένα μικρό δωράκι. Κέρδισα εισιτήριο για τον πλανήτη των ονείρων. Κι εκείνα τα κόλπα που μου έμαθες δεν πιάνουν.

    
    PsyxiatroZ DarkOmen

  • Τι κάνω;
    
    
    Δεν μπορώ να ακουμπήσω τίποτα πια. Έχουν παγώσει τα χέρια μου. Όλες τις φωνές. Όλα τα τραγούδια. Τα καλύπτει η φωνή σου. Στο άπειρο έχει χαθεί το βλέμμα μου. Σε ψάχνει συνέχεια στο πλήθος. Ξεροκαταπίνω με προσοχή. Η γεύση απ' τα φιλιά σου να μην φύγει. Μπερδεύομαι καμιά φορά. Σε κάθε όνειρο μου είσαι εσύ; Ή εσύ είσαι το κάθε μου όνειρο; Κάθε βήμα που κάνω τώρα με αφήνει στάσιμο. Κάθε ανάσα μου ψάχνει το κορμί σου να ζεστάνει. Κάθε χτύπος της καρδιάς δυνατός να σε κουφάνει. Κάθε τόσο να μου λες: ~Τι κάνεις εκεί ρε αλήτη;

    
    PsyxiatroZ DarkOmen

  • Lied.
    
    
    [Intro] "Καλώς τα παιδιά", είπα από μέσα μου. Μπούκαρε η Αμηχανία με τον Φόβο αγκαζέ. Μετά από λίγο εμφανίστηκε η Χαρά και η Λύπη. Μύρισε ευκάλυπτο ξαφνικά το σπίτι… Δεν σχεδιάστηκε έτσι η εισαγωγή. Αλλά λόγω αμηχανίας πήγε προς το γλυκανάλατο. Σίγουρα έχω εκείνο το χαζό το βλέμμα. Τεχνητή αναπνοή αν θες να φύγει. Παλεύω με τα γαμημένα πλήκτρα. Έχουν παγώσει τα χέρια μου απ' τον φόβο. Όταν ξυπνήσω μακάρι να είσαι κάπου εδώ γύρω. Ίσως για αυτό και να μη θέλω να κοιμάμαι. Log in απότομα μέσα στο παραμύθι. Την χαρά δεν ξέρω μόνο αν πήρες πρέφα. Αλληθώρισε στα ξαφνικά ο δράκος. Στην μύτη του σπινιάρισε μια οπτασία. Install Skype και φύγαμε Αυστραλία. Έχει emoticon για λύπη να σπαμάρω; Όλα εύκολα τα έδειχνες στο χάρτη. Δεν ξεπαγώνουνε με τίποτα τα χέρια. [Refrain] Μου βρήκα δουλειά. 8 με 12 ώρες κάθε μέρα.  Μισθός εξωπραγματικός. Και μπορώ να δουλεύω και στο σπίτι. Petting and massage. Πληρωμή μόνο σε τεχνητές αναπνοές. [Outro] Ούτε γιοντζές. Ούτε ζώνη. Ούτε διαμάντια.

    
    PsyxiatroZ DarkOmen

  • Για σένα…
    
    
    Θα έχεις προσέξει εκείνο το παιδάκι. Θα το έχεις προσέξει. Γιατί πάντα θέλει την προσοχή σου. Τα μάτια σου πάνω του. Θα το έχεις ακούσει πως μιλάει. Δυνατά να γυρίσεις το βλέμμα. Συνέχεια με γρίφους να κρατήσει το βλέμμα λίγο παραπάνω. Ασυναρτησίες που δεν καταλαβαίνεις. Θα έχεις δει πως περπατάει στο δρόμο. Σαν καραγκιόζης. Μη σταματήσεις να γελάς. Κι όταν δεν είσαι εκεί. Φωνάζει το όνομα σου στα στενά. Μακάρι να θυμάσαι πώς σε κοιτούσε. Όχι μην γυρίσεις από την άλλη. Στα μάτια σου μέσα βλέπει τα πιο όμορφα όνειρα. Μονάχα τότε ο χρόνος σταματά. Όμως στέρεψε η ενέργεια του μια μέρα. Μάγκωσε η φωνή του. Σταμάτησε στους δρόμους να κατρακυλά. Και τα μάτια του κρατούσε χαμηλά. Μεθούσε κάθε βράδυ με δάκρυα δυνατά. Ζωγράφιζε στον αέρα καρδιές με τα δάχτυλα του. Τις σκέψεις του όλες μάζεψε, τις τύλιξε σε ένα χαρτί. Δώρο σου τις έκανε μπας και το ξαναπροσέξεις. Αράγε θυμάσαι εκείνο το παιδί ακόμα; Την πλάτη πριν να του γυρίσεις καρδιές ζωγράφιζε. Μεθυσμένο μια ζωή να σου παραμιλά: Αυτό είναι για σένα.

    
    PsyxiatroZ DarkOmen

  • Απαράδεκτος
    
    
    Έχω στον τοίχο μια αγκαλιά κόκκινο φόντο. Σε ένα κλαδί μεγάλη κούνια της κρεμάσαν. Για να χωράει δυο ανθρώπους και έναν ήλιο. Στο λάθος μέρος πως την έβαλα μου λένε. Με αριθμούς αν θα με βρεις δεν το νομίζω. Ηλεκτρικές φωνές πάει καιρό που δεν γουστάρω. Μόνο το δούλεμα τις ώρες που δεν πρέπει. Το φάλτσο γέλιο όταν όλοι γύρω κλαίνε. Ανάποδα τα μάτια μου βλέπουν το ίσιο. Το αλλοπρόσαλλο πάντα θα με τραβάει. Λες και μπορώ πάντα τους πάντες να βοηθήσω. Δεν θέλω να λέω πως κάτι εδώ είναι δικό μου. Τάχα κρυψώνα να βρήκα κάτω απ΄ το κρεβάτι; Έτσι κανένας να με βρει δεν καταφέρνει; Ούτως η άλλως καθώς η νύχτα πλησιάζει. Άδεια φαντάζει εκείνη η θέση στο πλευρό μου. Μπουντρούμια σκοτεινά σέρνουν τα πόδια μου. Σπηλιές γεμάτες με περίεργα θηρία. Με το χαμόγελο σου έφτιαξα μια πανοπλία. Στο φως του ήλιου μία μέρα να βγω άθικτος. Σημάδι βάζω κάπου κάτω με το νου μου. Εδώώώ, παραμιλάω, είναι τα άπλυτα. Κι όταν παλεύω με τις ίδιες μου τις σκέψεις. Ξέρω για σένα θα 'μαι πάντα απαράδεκτος.

    
    PsyxiatroZ DarkOmen

  • Κερασμένα δευτερόλεπτα
    
    
    Δεν φτάνουν όλες οι λέξεις του πλανήτη σου. Πώς να εξηγήσω τόσα κύματα για καλημέρα; Τώρα που από τη ζωή αυτοεξορίστηκα. Αστείος μοιάζει αυτός ο κόμπος στο λαιμό. Παλιές καλές εποχές στο θολό καθρέφτη. Ζαλισμένες κουβέντες με τους τοίχους. Γιατί άδειασαν απότομα οι μέρες; Και η πουτάνα η καρδιά μου ακόμα να βαράει… Τα χείλια μου χορεύουν μεθυσμένα. Στη σκέψη μόνο πως υπάρχεις. Παραπατάει το βλέμμα μου στα ζόρικα. Μέσα στα σύννεφα σαν ψάχνει τα φτερά σου. Βγάλε με από τη θάλασσα αν με βλέπεις. Σπαρταράει η ανάσα μου. Καταπίνω τις κραυγές μου. Βγάλε με από τη θάλασσα μια στιγμή. Και πέταξε με πάλι μέσα. Δίπλα σου μόνο να πετάξω. Στα μάτια σου για λίγο να χαθώ. Κερασμένα δευτερόλεπτα ζωής. Εξήγηση θα έψαχνα να βρω. Για θάλασσες φτιαγμένες από δάκρυα. Καλός λόγος ίσως υπήρχε. Για να βαράει ακόμα η καρδιά μου. Μα όλες οι λέξεις του πλανήτη σου δεν φτάνουν.

    
    PsyxiatroZ DarkOmen

  • Νύχτα
    
    
    Στο κρεβάτι μου η Νύχτα… Από τον λήθαργο δεν βγαίνει… Μέσα στα χέρια μου κουρνιάζει… Κι όταν ξημερώσει περιμένει… Με χαμόγελα να στολίσω το τραπέζι… Μαγειρεμένα παραμύθια Χαλιμάς… Λίγο πριν ανοίξω το μπουκάλι της καρδιάς μου… Άσπρο πάτο η Νύχτα για εμάς… Νύχτα μεθυσμένη την θυμάμαι… Να μου λέει συνέχεια φοβάμαι… "Φοβάμαι μη χαθούν οι λέξεις… Στο φως του ήλιου να μην τρέξεις…" Εικόνες τραγικές πλάθει στα μάτια μου… Τόσες πληγές δεν μπορείς να τις μπαλώσεις… Φωνή μικρού παιδιού έχουν τα όνειρα… Ένα μικρόφωνο μονάχα να της δώσεις… Νύχτα σταμάτα την ανατολή… Οι άνθρωποι ίσως μας δουν… Κι αφού μόνο εσύ τα χείλη μου διαβάζεις… Κάτι αποφάσισαν να πουν: Τώρα που τα δάκρυα μου γίνονται καπνός… Και τα ωραία μου τα ρούχα πια ξεφτίζουν… Αλήθεια που το βρήκες το κουράγιο πες μου που… Να κάνεις όλες τις σκέψεις μου να ανθίζουν… Σου έχω όμορφα δώρα από την λαϊκή… Λίγες ρυτίδες κι απ' την κολώνια που σ' αρέσει… Μόνο μη μου νυχτώσεις κάπου αλλού… Να δούμε τότε ποια θα τα φορέσει… Σου έγραψα και τούτο εδώ τον στίχο… Τα λόγια μου στο άπειρο νεκρός πλανήτης… Εξάλλου ποτέ δεν είχε σημασία… Αν εξαφανιστεί μια Νύχτα ο αλήτης…

    
    PsyxiatroZ DarkOmen