Blogos.gr

Περισσότερες Πληροφορίες

• Πλήρης Τίτλος: Rock Nation
• Διεύθυνση: http://rocknation-gr.blogspot.com/
• Τελευταίες αναρτήσεις:
  • Πως θα ψηφίσουν οι φίλοι της μουσικής;
    Μαΐου 16, 2012
    
    Νέος πανικός μάς βρήκε με τις εκλογές και υπηρεσιακός πρωθυπουργός δε θα μπορούσε να υπάρξει καταλληλότερος με το επώνυμο «Πικραμένος». Αντε ξανά σε ένα μήνα στις κάλπες. Δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι, ακραίοι, θα σπεύσουν να… σώσουν την Ελλάδα με την ψήφο τους. Αλλά για μια στιγμή… Τι θα ψηφίσουν οι χεβιμεταλάδες, οι ροκάδες, οι χαρντκοράδες και τα πανκιά;Ο ΡΟΚΑΣΟι περισσότεροι από αυτή την κατηγορία θα ψηφίσουν… από τον τάφο ή απλώς, οι εν ζωή, δεν θα καταλάβουν τι θα ψηφίσουν, αφού πιθανότατα θα έχουν Αλτσχάιμερ και κάποιος συγγενής θα τους πάει καροτσάκι στο παραβάν. Οι πιο νέοι ροκάδες που δεν έχουν ζήσει τα 60s, 70s, 80s και τη μία μέρα ακούνε Smoke On The Water, ενώ την άλλη Δεσποινάκι, μάλλον θα ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ, γιατί… καλό το ροκ, αλλά «ο μπαμπάς μου ψηφίζει παραδοσιακά Σαμαρά»… Οι 40ρηδες, 50ρηδες ροκάδες ακούνε ροκ όπως ο Καρατζαφέρης τους Beatles.Ο ΧΕΒΙΜΕΤΑΛΑΣΠολλοί από αυτή την κατηγορία, σήμερα, φορούν γραβάτα, σκαρπίνι, δουλεύουν σε κάποια μεγάλη εταιρία και ακούνε Dickinson μόνο στο αυτοκίνητο, αφού και στο σπίτι πέφτει παντόφλα. Μοιραία θα ψηφίσει ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ, καθώς τον γλυκαίνει το κεφάλαιο, που λέει και η κυρ Αλέκα. Ο χεβιμεταλάς που έχει σταματήσει το χρόνο στα 80s, δεν θα πάει να ψηφίσει. Βγαίνει από το σπίτι μόνο βράδυ για καμιά μπύρα ή για τη συναυλία του αγαπημένου του γκρουπ μία φορά το χρόνο. Ο νεοσσός οπαδός του χέβι μέταλ ψηφίζει απ' όλα και δεν έχει ιδεολογικές ανησυχίες. Στις 6 Μαΐου ψήφισε ΚΚΕ, τώρα μπορεί να το ρίξει Χρυσή Αυγή. Ασε που μπορεί να μην προλάβει κιόλας, γιατί θα πλακωθεί έξω απ' το εκλογικό κέντρο για το αν οι Paradise Lost είναι καλύτεροι από τους Nevermore…O ΠΡΟΓΚΡΕΣΙΒΑΣΜπορεί να ψηφίσει Τσίπρα γιατί έτσι όπως παίζει το στυλό στα χέρια του, του θυμίζει Portnoy στο Hell's Kitchen. Μπορεί επίσης να το ρίξει Κατσέλη γιατί η φωνή της του θυμίζει τον Geddy Lee. Χρυσή Αυγή αποκλείεται γιατί απεχθάνεται την καφρίλα και ίσως την τελευταία στιγμή προτιμήσει Σαμαρά, γιατί ο αρχηγός της ΝΔ αλλάζει ρυθμό και πορεία κάθε 2 λεπτά, ενώ ο λόγος του κρατάει πολύ ώρα και στο τέλος δεν καταλαβαίνεις τίποτα.Ο ΧΑΡΝΤΚΟΡΑΣ / ΠΑΝΚΗΣΣημαία του η ιδεολογία και ο θάνατος του κεφαλαίου. Θα ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ ή ΑΝΤΑΡΣΥΑ και δεν θα ακούσει το νέο άλμπουμ του αγαπημένου του γκρουπ, γιατί παρότι είναι «και γαμώ», δε συμφωνεί ιδεολογικά με την πορεία που έχει πάρει το συγκρότημα. Στην τελική θα το παίξει μονά / ζυγά με μπύρες ή με τις πέτρες στο Σύνταγμα: ένα κόμμα στα μονά, ένα στα ζυγά και θα δει σε ποια μπύρα / πέτρα θα σταματήσει το μέτρημα…Ο ΘΡΑΣΑΣ«Να πα' να γα' όλοι τους. Slayeeeeeer!». Ο Θρασάς θα ψηφίσει μόνο αν ο Araya κατεβεί στις εκλογές έστω και με τον Τζήμερο.Ο ΝΤΕΘΑΣ / ΓΚΟΘΑΣΔαγκωτό Χρυσή Αυγή ή Καμμένο (τυχαίο;). «Μπορεί να μη χαμπαριάζω τι πρεσβέβει το κόμμα, αλλά αφού τα παιδιά είναι Ντεθάδες, θα τους τιμήσω με την ψήφο μου. Ρε φίλε πως ψηφίζουμε;»Ο ΙΝΤΑΣΤΡΙΑΛΑΣΜακριά από φανατίλες, θα ψηφίσει… χαλαρά. Κάτι από Κουβέλη ή Ντορίτα και Μάνο. Τον ψιλοαπασχολεί η φάση των εκλογών και μάλλον θα αποφασίσει μέσα στο παραβάν, πράγμα που θα του φάει κάνα δεκάλεπτο με τον φάκελο κολλημένο στη γλώσσα.Το θέμα, σαφώς και γράφτηκε με άκρως χιουμοριστική διάθεση. Τώρα, αν είστε κάποιος άρχοντας και παρεξηγηθείτε… τη συνέχεια την ξέρετε. Τα σέβη μου!ΤHE SHADOW

    
    

  • Kατάληψη στα γραφεία των καταστημάτων Metropolis
    Μαΐου 15, 2012
    
    Το παρακάτω κείμενο είναι αυτούσιο από ένα e-mail που λάβαμε και θεωρήσαμε υποχρέωση μας να δημοσιεύσουμε (Rock Nation Team):Σε εξέλιξη βρίσκεται αυτή την ώρα κατάληψη των εργαζόμενων στα γραφεία των καταστημάτων Metropolis που διεκδικούν την καταβολή της μισθοδοσίας και των αποζημιώσεών τους από τον επιχειρηματία Ανδρέα Γ. Κουρή, καθώς και τη διασφάλιση των εναπομεινάντων θέσεων εργασίας.Ως εργαζόμενοι/ες και απολυμένοι/ες, δηλώνουμε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε τις κινητοποιήσεις μας μέχρι η εργοδοσία να εξοφλήσει, ως οφείλει, τις υποχρεώσεις της απέναντί μας.*Ακολουθεί κείμενο των εργαζόμενων και απολυμένων στο οποίο περιγράφεται πως ο Ανδρέας Γ. Κουρής οδηγεί τα καταστήματα Metropolis στην πτώχευση υφαρπάζοντας τα δεδουλευμένα μας, και επισυνάπτονται τα – μέχρι τώρα – ψηφίσματα αλληλεγγύης στον αγώνα μας που έχουν εκδοθεί: ΛΟΥΚΕΤΟ ΣΤΑ METROPOLIS; ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΜΑΣ!Μέσα σε τρία χρόνια, από τότε που Ανδρέας Γ. Κουρής (ιδιοκτήτης του ομίλου MAD και αρκετών ακόμη εταιρειών) απέκτησε την αλυσίδα καταστημάτων Metropolis, κατάφερε να κάνει τα… ακατόρθωτα:Συρρίκνωσε τον αριθμό των καταστημάτων της επιχείρησης από 12 σε μόλις τρία.Περιόρισε το προσωπικό της, από 220 εργαζόμενους που τη στελέχωναν σε περίπου 100, πραγματοποιώντας περίπου 120 απολύσεις.Επέβαλε μόνιμη καθυστέρηση στην καταβολή των μισθών που, πλέον αγγίζει τους τρεις μήνες. Καθυστερεί συστηματικά την καταβολή των δόσεων των αποζημιώσεων στους απολυμένους συναδέλφους μας, ενώ δεν δίστασε να εκβιάσει κάποιους να λάβουν τη μισή αποζημίωση από αυτή που δικαιούνται υπογράφοντας ότι την πήραν ολόκληρη, προφανώς φοβούμενοι ότι δεν θα λάβουν ποτέ όλες τις δόσεις.Ως επαγγελματίας κακοπληρωτής, φέσωσε τους προμηθευτές (κυρίως δισκογραφικές εταιρείες και εκδοτικούς οίκους) από τον μεγαλύτερο ως τον μικρότερο. Έτσι, κατάφερε να επιφέρει την πλήρη απαξίωση των καταστημάτων που απέμειναν που, πλέον, λειτουργούν με ελάχιστα εμπορεύματα ως τα απομεινάρια των παλιών Metropolis.Και το κυριότερο, έβαλε την επιχείρηση στο περιβόητο «άρθρο 99» του πτωχευτικού κώδικα που είναι γνωστό ότι αποτελεί προθάλαμο της πτώχευσης, προκειμένου να προστατευτεί από τους πιστωτές και τις οφειλές του προς το Δημόσιο.Στις 31 Ιανουαρίου ο Ανδρέας Γ. Κουρής, πέτυχε το μεγαλύτερο πλήγμα για το μέλλον της επιχείρησης και των εργαζόμενων αφήνοντας να μπει λουκέτο, λόγω έξωσης, στο κεντρικό κατάστημα στην οδό Πανεπιστημίου που, εξαιτίας της θέσης του, ήταν πάντα ο «αιμοδότης» της επιχείρησης. Σε όλο αυτό το διάστημα η εργοδοσία, μέσω του διευθυντή της επιχείρησης, μας παραμύθιαζε με δήθεν «σχέδια σωτηρίας» που στη συνέχεια μετατράπηκαν σε σχέδια που ποτέ δεν καρποφόρησαν. Όπως μας παραμύθιαζε και για την αναζήτηση νέου καταστήματος, προς αντικατάσταση του κεντρικού, κάτι που επίσης ποτέ δεν έγινε. Οι τελευταίες εξελίξεις μας έκαναν να αντιληφθούμε ότι η εργοδοσία των Metropolis, για πολλοστή φορά, προσπαθεί να κερδίσει χρόνο ώστε να μην απαιτήσουμε αυτά που δικαιούμαστε. Και μας δίνουν τη βεβαιότητα ότι ο ιδιοκτήτης Ανδρέας Γ. Κουρής, κερδίζοντας αυτό το χρόνο, οδηγεί την επιχείρηση σε πτώχευση έχοντας τσεπώσει τα κέρδη από τις πωλήσεις των προηγούμενων χρόνων. Κέρδη που θέλει να διογκώσει αφού με το κλείσιμό της «βάζει στο μάτι» την αρπαγή των δεδουλευμένων και των αποζημιώσεών μας.Εμείς οι εργαζόμενοι στα Metropolis απαιτούμε:Την άμεση καταβολή των καθυστερούμενων μισθών μαςΤη διασφάλιση των θέσεων εργασίας Την άμεση εξόφληση των αποζημιώσεων των απολυμένων συναδέλφων μαςΤην κατοχύρωση της καταβολής των αποζημιώσεών μας σε περίπτωση πτώχευσηςΕίμαστε αποφασισμένοι να διεκδικήσουμε ότι ακριβώς δικαιούμαστε σε περίπτωση λουκέτου, χωρίς να αφήσουμε ούτε μια σταγόνα από τον ιδρώτα μας στον Ανδρέα Κουρή.Εργαζόμενοι/ες – Απολυμένοι/ες στα καταστήματα Metropolis

    
    

  • Reunion για τους Velvet Revolver;
    Μαΐου 14, 2012
    

    
    

  • Νικητής διαγωνισμού Iron Maiden
    Μαΐου 10, 2012
    

    
    

  • Συνέντευξη : Βοb Katsionis: Αλλος ήχος στο νέο άλμπουμ των Firewind
    Μαΐου 7, 2012
    
    Eίναι από τους μουσικούς που κρατούν ψηλά την ελληνική σημαία στο παγκόσμιο μεταλλικό στερέωμα. Ο Bob Katsionis, πληκτράς και κιθαρίστας των φοβερών και τρομερών Firewind, αλλά και των Outloud, μιλά στο Rock Nation, λίγο πριν από την κυκλοφορία των πρώτων, το Few Against Many. Βγάζει στο «φως» ενδιαφέροντα στοιχεία για αυτή την προσπάθεια, αποκαλύπτει τη συμμετοχή των Apocalyptica στο άλμπουμ, αναφέρεται στην προσωπική του δουλειά, αλλά και εξομολογείται την απογοήτευσή του για τη συνεργασία του με τον Timo Tolkki. Φυσικά, το χιούμορ περισσεύει…– Καλησπέρα Bob. H μεγάλη μέρα για τους οπαδούς των Firewind πλησιάζει. Το Few Against Many βγαίνει στις 21 Μαΐου. Τι να περιμένει ο κόσμος από τη νέα προσπάθειά σας; Εχει κάποιες τρανταχτές διαφορές με προηγούμενα άλμπουμ σας;– Πάρα πολλές. Πρώτα απ' όλα έχει αλλάξει ο ήχος της μπάντας. Η μίξη έγινε στην Αμερική, οπότε ακουγόμαστε λιγότερο "ευρωπαϊκοί". Το ίδιο ισχύει και για τις συνθέσεις μας. Το βάρος έχει πέσει όλο στον Gus, αυτός έχει γράψει το περισσότερο υλικό και μπορείς πλέον να ακούσεις πιο "αμερικάνικα" παιξίματα. Και σίγουρα λιγότερα keyboards. Είναι ένα πείραμα. Δεν ξέρουμε αν θα πιάσει, αλλά είμαστε μια ειλικρινής μπάντα. Αυτό νοιώθαμε και αυτό βγάλαμε. Επίσης υπάρχει ένα κομμάτι για το οποίο είμαι ιδιαίτερα υπερήφανος. Λέγεται "Edge Of A Dream", είναι μια πιανιστική μπαλάντα και συμμετέχουν και οι μεγάλοι Apocalyptica μέσα. Είναι ένα από τα καλύτερα τραγούδια που έχω γράψει προσωπικά. Ανυπομονώ να το μοιραστούμε με τον κόσμο.– Σε ποια φάση βρίσκεται το νέο προσωπικό σου άλμπουμ;– Είναι 95% έτοιμο! Το ακούω ΟΛΗ μέρα! Αρχίζει ιδανικά για να ξεκινήσεις τη μέρα σου, με δύναμη και μελωδία και τελειώνει ιδανικά για να κλείσεις τη μέρα σου με μια 12λεπτη σουίτα για πιάνο! Είναι ό,τι καλύτερο έχω γράψει! Μπορεί μέσα σε αυτό επίσης ο κόσμος να ακούσει και 2 κομμάτια με φωνητικά που ίσως και περίμεναν να ακούσουν από τους Firewind, ξέρεις, σε στυλ Breaking The Silence, Angels Forgive Me. Οι οπαδοί μας, έχουν δείξει μεγάλη αγάπη στο υλικό των Firewind που κινούνταν σε αυτό το στυλ, το μελωδικό με keyboard-riffs οπότε μπορούν να πάρουν τη δόση τους εδώ! Θα υπάρξουν εκλεκτοί guests για να δέσει το γλυκό και γενικά είναι ένα άλμπουμ που ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΜΟΥΣΙΚΟΥΣ!– Οι Outloud σε ποια φάση βρίσκονται;– Μόλις τελειώσαμε μια περιοδεία στην Ελλάδα. Είχε πλάκα και πολλές δυσκολίες, άλλα μας έμεινε η πλάκα στο τέλος και η αγάπη που πήραμε από τον κόσμο. Τώρα ετοιμάζουμε νέο άλμπουμ. Δεν θα έχει καμιά σχέση με τα 2,5 πρώτα (έβαλα και το EP, χαχα!) εκτός από τις μελωδίες και τα ευχάριστα τραγούδια, αλλά θα είναι πολύ πιο τεχνικό, κιθαριστικό και έντονο. Stay Tuned!– Είσαι ένας αεικίνητος άνθρωπος. Εκτός από τους Firewind και τους Outloud, ποιες είναι οι δραστηριότητές σου;– Δε θυμάμαι να είπα ποτέ στην ζωή μου τη λέξη "βαριέμαι"… Ξέρεις, ζούμε σε μια χώρα που δε σε παίρνει να μην είσαι στο 150% των δυνατοτήτων σου κάθε μέρα, όταν κάνεις κάτι (όπως η μέταλ μουσική) που απευθύνεται κυρίως στον κόσμο εκτός Ελλάδος. Δεν είναι Σουηδία εδώ. Που κάθεσαι και τα ξύνεις στην Στοκχόλμη και βρίσκεις στο Gothenburg και έναν άλλον που τα ξύνει και πάτε στον Fredman και αφού τα ξύσετε όλοι μαζί βγαίνει μια δισκάρα και αρχίζει περιοδεία και καριέρα. Εδώ υπάρχει πολύ χαμηλό επίπεδο μουσικών και συνεννόησης και κυρίως ΚΟΙΝΩΝ ΣΤΟΧΩΝ οπότε πρέπει να προσπαθήσεις πολλαπλάσια.Ναι, θα μου πεις υπάρχουν πολλά ταλέντα. Ναι ωραία θα σου πω. Μόλις τους ξεκολλήσεις το ποτήρι του φραπέ από το χέρι έλα πες μου που είναι. Δε μας παίρνει να καθόμαστε. Γι' αυτό και μόνος μου άρχισα να ηχογραφώ από το 1996, μόνος μου να κάνω εξώφυλλα από το 1993, μόνος μου και να φτιάχνω βιντεοκλίπ από το 2002. Το ότι βρήκα τον Gus ήταν… θαύμα! Μετά ήμασταν δύο που τα κάναμε όλα μόνοι μας! Οπότε… κατάλαβες γιατί έγινε ό,τι έγινε. Και βέβαια, δεν ξεχνώ και την αγαπημένη μου ασχολία του να διδάσκω μουσική και να ηχογραφώ με νέα παιδιά.I love this game!«Ο Tolkki με απογοήτευσε πλήρως»– Εχεις συνεργαστεί στο παρελθόν με δύο σπουδαίους κιθαρίστες, τον Timo Tolkki και τον Jeff Waters. Τι αποκόμισες από αυτούς, ποια εντύπωση σου άφησαν οι δύο συγκεκριμένοι καλλιτέχνες και γενικότερα τι έχεις λάβει από την «τριβή» σου με κορυφαία ονόματα της μουσικής;– Ο Timo δυστυχώς με απογοήτευσε πλήρως. Ενώ μουσικά τα βρήκαμε και πετούσα στα ουράνια γιατί είναι ο πιο επιδραστικός μουσικός για εμένα, σαν άνθρωπος σέρνει πίσω του πολύ άσχημα βιώματα τα οποία του βγήκαν όλα στο άλμπουμ που κάναμε μαζί. Δε χρησιμοποίησε σχεδόν τίποτα από τα πλήκτρα που του έστειλα, εκτός από κάτι σόλο νομίζω και 5-10 άλλα θέματα και φυσικά όπως ξέρεις "διέλυσε" την μπάντα από… το ίντερνετ! Το έμαθα από το Blabbermouth!Στο άλλο άκρο… Jeff Waters! Ο αγαπημένος μου κιθαρίστας! Οχι μόνο δέχτηκε να προσφέρει ένα σόλο του σε ένα κομμάτι μου, αλλά ο ίδιος μου πρότεινε να παίξουμε μαζί το "Alice In Hell" στην Αθήνα στo March Metal Day! Ηταν από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της ζωής μου. Ξέρεις, δεν είναι ότι είναι κάνα μεγαθήριο ή οτιδήποτε… είναι απλά ο άνθρωπος που με έκανε να πιάσω την ηλεκτρική κιθάρα.– Ποια είναι τα πέντε άλμπουμ που θεωρείς πραγματική κληρονομιά για την ανθρωπότητα;– Βαριά ερώτηση Shadow και δεν είμαι ικανός να απαντήσω. Θα σου πω τα 5 αγαπημένα μου:1) 7th Son Of A 7th Son – Iron Maiden2) Rust In Peace – Megadeth3) Paikiller – Judas Priest4) Αwake – Dream Theater5) Keeper Of The 7 Keys – Helloween– Η ελληνική μέταλ σκηνή βρίσκεται σε ανοδική τροχιά; Μπορεί να πετύχει περισσότερα;– Υπάρχουν δύο απαντήσεις. Θα σου πω αυτή που θέλει να ακούσει ο κόσμος. "Ναι, υπάρχουν αξιόλογα σχήματα και μεγάλα ταλέντα και εύχομαι το ελληνικό Heavy Metal να φτάσει στην κορυφή του κόσμου. Ενωμένοι Μπορούμε. Αντωνης Σαμαράς. Νέα Δημοκρατία…– Ποιος σου «κόλλησε» το παρατσούκλι «Fast Fingers»;– Νομίζω ότι το έλεγε ο Apollo όταν με παρουσίαζε πριν το σόλο μου για τον intro του "Angels Forgive Me"! Τώρα… το "γιατί"… ε, δεν νομίζω να θέλει εξήγηση!«Οι επαναστάτες του Facebook»– Τι έχεις να πεις στους συμπατριώτες μας που δοκιμάζονται με την μεγάλη οικονομική κρίση;– Καλά φάγατε, καλά κρύψατε από την εφορία, καλά κάνατε τις κομπίνες σας, καλά χτίσατε αυθαίρετα, καλά λαδώσατε τους πάντες, τώρα καθίστε πάνω. Μαζί και εγώ και η οικογένειά μου. Είναι η αλήθεια. Τι θες να σου πω; Τις μαλακίες που λένε "η Ελλάδα είναι μια χώρα που έχει αποδείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει και στα δύσκολα;" Οχι φίλε μου. ΤΩΡΑ είναι τα δύσκολα. Και οι ήρωες βεληνεκούς Καραΐσκάκη, Κολοκοτρώνη έχουν πεθάνει και τη θέση τους έχουν πάρει τσουτσέκια και οι επαναστάτες του Facebook.Αυτό που λέω σε όλους είναι: κάντε ό,τι καλύτερο μπορείτε για τον εαυτό σας. Για να βοηθήσετε την οικογένειά σας και το μέλλον σας. Μην περιμένετε να σας σώσει κανένα κράτος. Κανένας "φίλος". Αυτό έκανα και γω. Ημουν πάντα για πάρτη μου, διάβαζα, δούλευα, έγραφα, ίδρωνα και τώρα μπορώ να πω "ναι ρε φίλε, νοιώθω ότι δεν είμαι ντροπή για τη χώρα μου αλλά έκανα ΚΑΤΙ έστω γι' αυτό τον τόπο." Σας ευχαριστώ guys για την ευκαιρία να μιλήσω για 5-10 πράγματα ενόψει των νέων μας κυκλοφοριών, να στηρίξετε την μουσική μας και να συνεχίσετε την καλή δουλεία!THE SHADOWΥ.Γ. Ευχαριστώ τον φίλο μου Μάκη, για τη βοήθειά του.

    
    

  • Συνέντευξη : DEREK RIGGS: «Ελληνες, μην τα παρατάτε!»
    Μαΐου 1, 2012
    
    O δημιουργός του Eddie και των θρυλικών εξωφύλλων των Iron Maiden, μιλά αποκλειστικά στο ROCK NATION.Τζέντλεμαν, απλός, με χιούμορ, αλλά και χειμαρώδης, ο Derek Riggs, ο σπουδαίος σκιτσογράφος, εικονογράφος, ζωγράφος και γραφίστας, ο άνθρωπος που «γέννησε» τη θρυλική μασκότ των Iron Maiden, τον Εddie, αλλά και ο καλλιτέχνης που άλλαξε τον ρου της ιστορίας των εξωφύλλων στο heavy metal κι όχι μόνο, μιλάει ίσως για πρώτη φορά σε ελληνικό μέσο και δε διστάζει να τα πει όλα!- Kύριε Riggs, στην Ελλάδα υπάρχει ένα μεγάλο «ρεύμα» που λατρεύει τόσο τους Maiden, όσο και τον Derek Riggs. Yπάρχει μία ταύτιση του γκρουπ με εσάς. Είναι εκατοντάδες αυτοί που έχουν κάνει τατουάζ το μονόγραμμά σας. Πως λαμβάνετε εσείς αυτή την ταύτιση του κόσμου; Σας ενοχλεί ή είναι κάτι που έχετε συνηθίσει; – Δεν με ενοχλεί. Προσωπικά, δεν έρχομαι σε επαφή με κάτι τέτοιο, εκτός και αν κάποιος μου ζητήσει να φτιάξω ένα… τατουάζ για αυτόν, κάτι που δεν ξέρω να κάνω… Φαίνεται σα να έχω δημιουργήσει μια ολόκληρη βιομηχανία από ζωγράφους του Eddie. Ολοι θέλουν να έχουν κάπου τον Eddie. Κάποιοι άνθρωποι θεωρούν πώς όλο αυτό με κάνει πλούσιο, ωστόσο δεν παίρνω καμιά ανταμοιβή γι΄ αυτό. Οι fans απλώς το κάνουν για τους εαυτούς τους.- Επειδή, εκτός των εξωφύλλων, οι οπαδοί στην Ελλάδα δε γνωρίζουν πολλά για το ξεκίνημά σας, θα μας πείτε λίγα πράγματα για το πως αρχίσατε την πορεία σας, πως συναντήσατε τους Maiden και πως «γεννήθηκε» ο Eddie;- Πίσω στα τέλη της δεκαετίας του ’70, προσπαθούσα να βρω δουλειά ως εικονογράφος επιστημονικής φαντασίας. Έδειχνα τη δουλειά μου δεξιά κι αριστερά σε εταιρίες χωρίς μεγάλη επιτυχία. Αυτό, συνέβαινε κυρίως λόγω πολλών περιορισμών σε εξώφυλλα βιβλίων από τις εταιρίες, που θεωρούσαν τις ζωγραφιές μου ακατάλληλες βάση των κανονισμών τους. Ρόλο βέβαια έπαιξε και το γεγονός πως δεν ήταν πάρα πολύ καλά τα σχέδιά μου εκείνη την εποχή. Έτσι, επιχείρησα να ψάξω για δουλειά ως σχεδιαστής σε εξώφυλλα δίσκων, όπου οι περιορισμοί ήταν σαφέστατα λιγότεροι, σε σχέση με το τι ήθελα να κάνω. Επίσης, πλήρωναν σαφέστατα περισσότερα χρήματα, που ήταν και ένα σημαντικό κίνητρο. Άρχισα σιγά σιγά να έχω μια σχετική επιτυχία σε αυτή τη δουλειά, κάνοντας κάποια εξώφυλλα για τζαζ και ροκ αλλά και άλλα (ποπ και τέτοια).Δούλευα συχνά για την ΕΜΙ στο Λονδίνο, όταν ο μάνατζερ ενός νέου συγκροτήματος ονόματι «Ιron Maiden» είδε τα σχέδια μου στον τοίχο της ΕΜΙ, ζητώντας το portfolio (χαρτοφυλάκιο) μου. Ο Eddie, που ήταν ένα σχέδιο μέσα στο portfolio μου, αποτέλεσε το πρώτο εξώφυλλο του δίσκου και είχε βασικά τον τίτλο «Electric Matthew says hello». Το είχα σχεδιάσει περίπου ενάμιση χρόνο πριν γνωρίσω τους Maiden και καθόταν στο portfolio μου για όλο αυτόν τον καιρό! Φοβόμουν μάλιστα να το δείξω, γιατί λάμβανα κακές αντιδράσεις από πολύ κόσμο. Αρεσε όμως στους Maiden κι έγινε το πρώτο τους εξώφυλλο. Κατά κάποιο τρόπο, ταίριαξε με το θέμα «ταινίες τρόμου» που είχαν πολλά από τα πρώτα τους τραγούδια. Υπάρχει ολόκληρη η ιστορία στο βιβλίο «Run for Cover, the art of Derek Riggs» που είναι διαθέσιμο και στο site μου, www.derekriggs.com.- Σε ποιο εξώφυλλο των Maiden δυσκολευτήκατε πιο πολύ;- Δεν μπορώ να θυμηθώ, όλα έχουν συμβεί πολλά χρόνια πριν. Θα έλεγα όμως το πρώτο, επειδή έπρεπε να επεξεργαστώ όλες του τις ιδέες. Η πρώτη εικόνα, δεν ήταν «μια και έξω». Ήταν ένα αποτέλεσμα πολλής σκέψης, σχεδίασης και πειραματισμού που έκανα προσπαθώντας να βρω σχέδια για ροκ albums. Έκανα μια σειρά χαρακτήρων πάνω κάτω στην ίδια βάση. Μια άλλη ιδέα που μου ήρθε στο μυαλό, ήταν το «robot death», μια εικόνα που αυτή την εποχή πωλείται ως αφίσα στο site μου. Είναι ένα παραπλήσιο σχέδιο, με τη χρησιμοποίηση ίδιων σκέψεων.- Τι είναι αυτό που έκανε τα έργα σας τόσο ξακουστά;- Νομίζω, εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τίποτα παρόμοιο. Είναι δύσκολο να κατανοηθεί πλήρως, καθώς πολλοί fans θεωρούν εκ προοιμίου ότι τρόμος και Eddie πάντα ήταν κομμάτι της metal σκηνής. Αυτό, όμως, δεν ίσχυε στα τέλη της δεκαετίας ’70. Οι εικόνες ήταν παντού αλλά με διαφορετικό τρόπο προσέγγισης. Άλλοι χρησιμοποιούσαν φαντασία, άλλοι γυμνές γυναίκες, άλλοι φωτογραφίες, άλλοι θεωρούσαν πως τα τοπία είναι μια καλή ιδέα, άλλοι προσπάθησαν να κάνουν κομικς, άλλοι χρησιμοποίησαν μεγάλα κείμενα. Ένα από τα πιο περιπετειώδη σχέδια συγκροτημάτων της εποχής, ήταν και των Kiss. Αν γυρίστε πίσω και κοιτάξετε τα πρώτα σχέδια συγκροτημάτων όπως πχ οι Black Sabbath, θα καταλάβετε ακριβώς τι εννοώ. Κοιτάξτε το εξώφυλλο του Μaster of reality ή του Paranoid. Οι Pink Floyd χρησιμοποίησαν μια αγελάδα, οι Zepplin είχαν γυμνά παιδιά σκαρφαλώνοντας ένα λόφο (;) κάτι οφθαλμαπάτες αεροπλάνων ή κάτι τέτοιο. Εκδιώχθηκα από δυο art directors όταν ανέφερα πώς αυτά δεν είναι και πολύ καλές ιδέες. Υπήρχαν βέβαια αρκετά καλά σκίτσα από καλλιτέχνες όπως ο Roger Dean ή ο Dave Roe και ο Patrick Woodroffe, χωρίς όμως καμιά αληθοφάνεια. Ήταν απόλυτα φανταστικές εικόνες. O Eddie, ήταν τρομακτικός αλλά ήταν στο δρόμο της πόλης και σε κοιτούσε! Σε κοιτούσε στο πρόσωπο…«Η δουλειά μας σύντομα θα αποτελέσει παρελθόν»- Θεωρείτε ότι τα σημερινά εξώφυλλα παίζουν το ρόλο που έπαιζαν στην εποχή σας. Αν όχι, τι έχει αλλάξει;- Σε κάποιες περιπτώσεις ναι. Κατηγοριοποιούν την μπάντα, το άλμπουμ και δημιουργούν μια στιβαρή βάση για τη διαφήμιση και τις πωλήσεις. Αλλά υπάρχει ένας κόσμος και μια πλειάδα τραγικών επιλογών που διαφαίνεται μερικές φορές. Κακές επιλογές που προέρχονται πολλές φορές από δισκογραφικές εταιρίες. Τα downloads είναι κατά κάποιο τρόπο καταστροφή. Είναι πολύ βολικά για κάποιους, αλλά κλέβουν από την μπάντα την παρουσία της στο χώρο. Παλιότερα, το εξώφυλλο του δίσκου, ήταν ένα από τα πιο χρήσιμα εργαλεία του μάρκετινγκ που μπορούσε ένα συγκρότημα να χρησιμοποιήσει σε περιοδικά, σε αφίσες στο δρόμο και παντού. Αλλά με τα downloads τραγουδιών, όλα φθίνουν σε μια ανώνυμη ιστοσελίδα και σε μια πολύ μικρή εικόνα. Δισκογραφικά καταστήματα που υπήρχαν σε κάθε γωνιά του δρόμου απλώς δεν υπάρχουν σήμερα και σε μεγάλα malls ούτε καν τα βλέπεις. Συνεπώς, η όλη ιστορία απλώς δεν υπάρχει σήμερα. Πουθενά δεν βλέπω στόχους προώθησης, πουθενά να αγοράσεις ένα καλό CD, πουθενά να αναζητήσεις νέα μουσική στις ηχογραφήσεις και γρήγορα η βιομηχανία μετατρέπεται σε ένα δίκτυο παραγωγής downloads και αυτό μακροπρόθεσμα δεν είναι καλό. Τα εξώφυλλα, σιγά σιγά γίνονται ελάχιστα σημαντικά στην πώληση ενός CD, όμως με αυτό τον τρόπο περιορίζεται η δυνατότητα στα συγκροτήματα να πάρουν την αναγνώριση που τους αναλογεί. Επιπρόσθετα, οι πωλήσεις αποκτούν κι αυτές μεγάλο πρόβλημα. Συνοπτικά, το να ζωγραφίζεις εξώφυλλα CD, είναι μια δουλειά που σύντομα θα αποτελεί παρελθόν…- Μπορείτε να μας πείτε 4-5 εξώφυλλα που σας έχουν εντυπωσιάσει, τόσο από το παρελθόν, όσο και από το παρόν;- Oχι, δεν μπορώ… Δεν υπήρχε ούτε ένα εξώφυλλο που να έκανε τόσο μεγάλο κλικ σε μένα. Μου άρεσαν βέβαια κάποια του Roger Dean και του Patrick Woodrouffe και τα “Budjie” εξώφυλλα των ίδιων καλλιτεχνών. Μου άρεσε επίσης το σχέδιο στο εξώφυλλο των Sabbath, στο Sabbath Bloody Sabbath, αλλά ήταν τόσο μικρό που ήταν δύσκολο να το δεις. Δεν θέλω να το περιορίσω στις εικόνες, διότι θεωρώ πως υπήρχε μια γενική επιρροή που μου άρεσε.«Ο Εddie είναι ο θυμός και οι απογοητεύσεις του κόσμου»- Ποια είναι η μαγική συνταγή σας, η οποία γιγάντωσε τα εξώφυλλα των Maiden. Σίγουρα δεν είναι μόνο η λάμψη του γκρουπ, αφού πχ και οι Judas Priest είναι τεράστιο μουσικό μέγεθος, αλλά δεν ασχολείται κανείς με τα εξώφυλλά τους.- O Eddie, δεν είναι στην πραγματικότητα ένα ζόμπι ή ένα τέρας, είναι ο κόσμος, οι οπαδοί! Οι νέοι άνθρωποι συχνά νοιώθουν «ανεμοδαρμένοι», η αποκλεισμένοι. Νοιώθουν εκνευρισμένοι από τον τρόπο που τους φέρεται ο κόσμος. Νοιώθουν μερικές φορές να φωνάζουν και να θέλουν να ρίξουν όλο τον πλανήτη κάτω, συνεπώς ταυτίζονται με τον Eddie που κάνει όλα αυτά. Ο Eddie, είναι ο τρόπος που νοιώθουν, είναι οι θυμοί και οι απογοητεύσεις τους. Ο Eddie είναι περιθωριοποιημένος, εγκαταλελειμμένος και ο κόσμος τον απορρίπτει… Είναι εμείς, είμαστε οι νεκροί. Ετσι αισθανόμαστε, ήμαστε κάποτε ζωτανοί, τι έγινε;- Υπήρξαν παρεμβάσεις μελών των Maiden ή παραγωγών σε εξώφυλλά σας;- Τα πρώτα τρία εξώφυλλα είναι δικές μου ιδέες. Υστερα, κι άλλοι άνθρωποι έβαλαν τις δικές τους. O Steve Harris, ήθελε τον Eddie χωρίς εγκέφαλο, ωστόσο συνήθως μου έδειχναν μια κατεύθυνση προς τα πού να κινηθώ. Τα singles, ήταν κυρίως στην κατεύθυνση του τραγουδιού αλλά οι στίχοι αυτοί καθ’ αυτοί, δεν ήταν παράγοντας διότι έτσι κι αλλιώς δεν τους μάθαινα πριν βγουν οι δίσκοι. Το μόνο που έπαιρνα, ήταν ο τίτλος. Οπότε, κοίταζα τη σχέση με τον τίτλο του τραγουδιού ή το άλμπουμ. Για την καλλιτεχνική δουλειά, τις μπλούζες και τα εξώφυλλα των περιοδικών η δουλειά έπεφτε σε μένα.- Ποιο είναι το έργο σας εκτός των Maiden; Ποια τα σχέδιά σας για το μέλλον;- Σταμάτησα να δουλεύω για τους Maiden είκοσι χρόνια πριν. Έχω κάνει κάποια μικρά πράγματα για αυτούς έκτοτε, αλλά δεν δούλευα συνεχώς για αυτούς. Εχω κάνει μόλις τρείς εικόνες για αυτούς τα τελευταία έξι χρόνια. Κάνω εξώφυλλα CD για κάποιους άλλους τώρα και σκέπτομαι να κάνω κάποια εξώφυλλα φαντασίας για βιβλία. Λατρεύω τα σκίτσα φαντασίας.«Λέω να πάω στον Ολυμπο»- Εχετε έρθει στην Ελλάδα. Αν όχι, σκοπεύετε να μας επισκευθείτε;- Δεν έχω επισκεφθεί ποτέ την Ελλάδα. Γενικότερα, δεν έχω σχέδια να ταξιδέψω πουθενά στο άμεσο μέλλον. Ακούω πως η Ελλάδα είναι ωραία. Ο καθηγητής μου των καλλιτεχνικών στο Λύκειο, πρόσφατα εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα (Γεια σου Pete!), οπότε πιθανώς να τον επισκεφθώ στο μέλλον. Μετά λέω να πάω στον Όλυμπο να επισκεφθώ τους Θεούς….(είναι ακόμη εκεί, ή έφυγαν;).- Οπως μαθαίνετε η οικονομική κρίση έχει «γονατίσει» τους Ελληνες. Τι μήνυμα θα στέλνατε σε όλους εμάς;- Mην τα παρατάτε, μην έρχεστε σε απόγνωση και σηκωθείτε να παλέψετε! Αν ο κόσμος σας βάζει το πόδι στη μούρη, δαγκώστε το καταραμένο πόδι. Μπορείτε να κερδίσετε από όλο αυτό. Οπότε χωρίς αμφισβήτηση μην τα παρατάτε ποτέ! Αν η πρώτη λύση δεν λειτουργεί, απλώς προσπαθήστε κάτι άλλο. Αν οι παλιές ιδέες χάνουν, σκεφτείτε κάτι νέο.Keep growling, Keep rocking, Keep Happy, Remember to have fun, All the best, DTHE SHADOW• AKΟΛΟΥΘΕΙ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑGentleman, simple man, with humor, but torrential, Derek Riggs, the great cartoonist, illustrator, painter and graphic artist, the man who "gave birth" to the legendary mascot of Iron Maiden, the Eddie, and the artist who changed the course of history in heavy metal cover and not only to this, talks, perhaps for the first time in Greek mass media and talks about everything!- Mr Riggs, in Greece there is a great deal of people, a real "flow", who loves both Maiden, and Derek Riggs. There is a definite identification of the group with you. Hundreds of people have tattooed your monogram. How do you get this identification with the fans? Does it bother you or is it something that you are used to?- It doesn't bother me. I don't really come into contact with any of that myself, unless someone asks me to design a… tattoo for them, but I don't design tattoos… I seem to have spawned a whole "cottage industry" of Eddie painters. They all want to have Eddie on something or the other. Some people think that all that means I must be rich but I don't get any payment from any of it, the fans just do it for themselves (or to themselves..) It's flattering to know that I did the job right. Sometimes I see a tattoo or a t-shirt or a custom bike or car and I think "oh yeah, I did that" but it was all a long time ago and so I don't really have any emotional connection with it any more. I have let Eddie go, he's your problem now…- Since, except for the covers, fans in Greece do not know much about the beginnings of the band. Could you tell us a little about how you began your career, how you met and how Maiden "born" by Eddie;- back in the late 1970's I was trying to get work as a sci-fi illustrator. I was showing my work around to book companies but without much success. This is partly due to some very restrictive requirements from book cover companies about what they considered acceptable by way of content. And the things I wanted to paint didn't really fit into their ideas of a sci-fi book cover. but it was mostly because I wasn't very good at painting back then.So I went off to try to find work designing record covers because they seemed a bit less restrictive about what I could do. Also they paid quite a lot more money, which was good as well. I started having some success with record covers, I did some jazz covers and some rock cover and some other stuff (disco and such).I was working quite regularly at EMI records in London when the manager of a newly signed band called Iron Maiden saw my pictures on the record company wall and asked to see my portfolio. Eddie was a painting in my portfolio, it was the first album cover and it was actually entitled "Electric Matthew says hello". I painted it about one and a half years before I met Maiden and it had been sitting in my portfolio all that time, I was actually undecided about whether to show it to them because it had been getting me some very bad reactions from people. Maiden liked it and it became their first cover. It kind of fitted in with the horror movie theme of many of their early songs. There is much more to this story, it is told in full in the book "Run for Cover, the art of Derek Riggs." which is available from my website shop www.derekriggs.com- Which album cover of Maiden was the most difficult for you to conceive?- I can't remember, it's all been so long ago. I think probable the first one because it was then that I had to work out all the ideas for it. That first picture wasn't just a one-off event. it was the end result of a lot of thinking, painting and experimentation that I was doing to try to work out some images for rock albums. I did a series of characters all along similar lines. one of the other ideas I cane up with was the "robot death" picture which is currently being sold as a poster on my website shop. that one was painted at about the same time, using some of the same concepts.- What made your work so famous?- Well there wasn't anything like that around at the time. It's kind of hard to see it in retrospect, because the fans tend to think of Eddie and horror as always having been a part of the metal scene. But that really wasn't the case back in the 1970's. the imagery was all over the place, some people were using sci-fi others were using photos of half naked women, some people thought landscapes would be a good idea, some tried comic drawings, others just tried to use big text. about the most adventurous band image-wize back then was kiss.If you go back and look at the early covers of bands like Black Sabbath you will see what I mean. look at the cover for master of reality or paranoid. That's about as good as it got. Pink Floyd used a photo of a cow, Zepplin had naked children climbing up a hill (?) or some doodles of airplanes or something. I got thrown out of a couple of art directors offices for suggesting that these weren't very good ideas. There were a few good illustrations by artists like Roger Dean or Dave Roe or Patrick Woodroffe. but they never really had any reality in them. they were complete fantasy pictures. Eddie was horror but he was in your city street and he was look right out of the picture at you. that eye to eye contact had a big impact. before that most things in a picture happened inside the picture and the viewer just kind of looked on at it. but Eddie was looking right in your face.- Do you think that today's album covers play the same role they played in the old days. If not, what has changed?- In some ways they do. they identify a band, they identify an album and they make a good solid base for advertising and merchandise sales. but there is a whole world of bad choices coming down the line. bad choices made mostly by record companies. Downloads are a bit of a disaster. they may be very convenient for some users but they rob the band of a presence in the marketplace. the album cover used to be one of the major marketing tools that a band could use, they could display it in record stores, advertise in magazines, put it on street posters. but with downloads their presence is reduced to an anonymous page on a download site and a square picture about the size of a postage stamp. the record stores which used to exist on every street corner and in every shopping mall no longer exist. So now the whole record store thing has gone, no more point of sale advertising, nowhere to ship real CD and records to, no place to go and browse to find new music. the record industry is fast turning into an industry with no distribution network for it's products. it's all going over to downloads and the fans don't buy downloads, the just swap them, and this is not a good thing in the long term.the upshot of this is that the covers have become less and less important for the sale of CDs, which is a bad thing because it robs the bands of the most effective way to get their music noticed. it also makes the merchandise sales a bit more problematic as well.all in all I think that painting CD covers is an endangered profession and it will soon be over. – Can you select 4-5 covers -past and present- that have made an impression on you?- No I can't. there wasn't really any single cover that really did it for me. I did like some of the YES covers by Roger Dean, also I like some of the Greenslade covers by Roger Dean and Patrick Woodrouffe and the "Budgie" covers by the same artists. I also like the painting on the cover of Sabbath Bloody Sabbath by Black Sabbath but it was so tiny that it was hard to see. There wasn't really a single painting, it was more of an overall effect that I liked. – What's the magic recipe for the awesome success of Maiden's album covers? Surely it does not concern the brilliance of the group since the BC and Judas Priest musical scale is huge, but one does not deal with their covers.- Well Eddie isn't really a zombie or a monster, he is the fans. young people often feel left out, cast adrift. they often feel frustrated and angry at the way the world has treated them. they sometimes feel like screaming and taring the world down, so they identify will Eddie who does all that stuff. Eddie is the way they feel, he is their frustrations and angers. Eddie is cast out, alone, abandoned in a world that rejects him. He is us, we are the dead. This is how we feel, we used to be alive, what happened?- Were there interventions by Maiden members or producers for the cover art?- The first three covers were my ideas, then other people put in some ideas. Steve Harris wanted Eddie with no brain and the Egyptian thing, but most of the time they only really gave me a direction to go in, the design of the picture and all the details were done by me. The singles were mostly slanted in the direction of the song title but the actual content of the lyrics was never a factor because i never got to see the lyrics before the song was released. I only ever got the title. So usually I did something that kind of went with the album and sloped it in the direction of the song title. for all of the other little bits of artworks for shirts and venue shirts and magazine covers the content was entirely left up to me. – What is your work outside of Maiden; What are your plans for the future?- I stopped working for maiden about twenty years ago. I have done a few designs for them since then but I do not work for them full time any more. I have only done about three pictures for them in the last six years. I have been doing CD covers for some other people. I have been thinking about having a go at some more sci-fi book covers, I like painting sci-fi. – Have you ever visited Greece. If not, do you plan to visit us?- I have never been to Greece. I do not have any plans to travel anywhere at the moment. I hear it's nice. My high school art teacher recently retired to Greece (Hi Pete) maybe I should go visit him one day. It would be nice to see him again.Then I could go and visit the gods on mount Olympus (are they still there or did they move?) – As you learn the financial crisis has brought Greeks to their knees. What message you would send us all?- Don't give up, don't fall into despair, get up and fight back. If the world puts it's foot in your face, then bite it's bloody leg off. You can win through all this. You only lose when you give up. So absolutely never give up. If the first thing doesn't work, then try something else. If old ideas fail, think up something new.Keep growling, Keep rocking, Keep Happy, Remember to have fun, All the best, DTHE SHADOW

    
    

  • Aκούστε όλο το νέο άλμπουμ του Marilyn Manson online!
    Απριλίου 30, 2012
    
    Ανήμερα της κυκλοφορίας του νέου τους άλμπουμ “Born Villain”, οι Marilyn Manson έδωσαν link με stream ολόκληρου του δίσκου στο www.aol.com.Ακούστε το…Για να το ακούσετε πατήστε εδώ

    
    

  • Δισκοκριτική : Marauder – Elegy Of Blood (2012)
    Απριλίου 30, 2012
    
    Oμολογώ πως με την ελληνική μέταλ σκηνή, ποτέ δεν τα πήγαινα καλά. Ομολογώ πως τους Marauder τούς θυμήθηκα βλέποντας το λογότυπό τους έπειτα από πολλά χρόνια. Ομολογώ ότι με το Elegy Of Blood έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Χθες ο Cyco μου έδωσε το νέο άλμπουμ τους, το οποίο θα κυκλοφορήσει από την Pitch Black Records στις 15 Μαϊου, για να πάρω μία ιδέα και αν μου άρεσε να το "ανεβάσουμε". Δεν περίμενα να ακούσω κάτι φοβερό μέχρι που μπούκαρε το The Great War. Στο Warriors είχα σταματήσει κάθε άλλη δραστηριότητα και αφοσιωθεί για τα καλά στη νέα δουλειά τους.Tα παιδιά βρίσκονται στο… κουρμπέτι από 1990, αλλά το Elegy Of Blood είναι μόλις το 5ο πλήρες άλμπουμ τους. Δεν ανακαλύπτουν καμία… Αμερική στα 11 κομμάτια του (το ένα bonus), παίζουν το κλασικό μέταλ των 80s που όλοι αγαπήσαμε, όμως το παίζουν καλά. ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ! Αν και νομίζω ότι πάνω από το κρεβάτι τους θα υπάρχει μία αφίσα των Judas Priest, αφού ο δίσκος "πλέει" πολύ κοντά στα… ύδατα των Αγγλων κολοσσών, παρόλα αυτά δεν του λείπει, η φρεσκάδα, η επιθετικότητα, ο μαγεμένος ρυθμός και άπειρο κέφι και μεράκι. Οπως προανέφερα ακούστε το Warriors, αλλά και το Hirosima και θα καταλάβετε τι εννοώ. Αρμονικές στην εισαγωγή, κοφτά ριφ, πανέμορφα σόλα που σε ταξιδεύουν στο κλασικό χέβι μέταλ (με πολλά thrash αλλά και prog στοιχεία) που αγαπάμε και τόσο μας λείπει στις μέρες μας, κακά τα ψέμματα.Αλέξανδρος Κωσταράκος στα φωνητικά, Ανδρέας Τσαούσης και Γιώργος Σοφρωνάς στις κιθάρες, Θοδωρής Παραλής στο μπάσο και Γρηγόρης Βλάχος στα ντραμς, ξερνούν φωτιές για κάτι περισσότερο από 50 λεπτά (εξαίρεση η θεσπέσια μπαλάντα, Mother), αγγίζοντας το άριστα τόσο στο επί μέρους, όσο και στο σύνολο, με μία παραγωγή που ανεβάζει επίπεδο ένα άλμπουμ, που αξίζει να τύχει παγκόσμιας αναγνώρισης και δεν υπερβάλλω στο ελάχιστο. Τα παιδιά παίζουν αυθεντικό, σπουδαίο χέβι μέταλ και τους αξίζει ένα τεράστιο μπράβο. Προσωπικά, υποκλίνομαι στον ήχο τους, στις συνθέσεις τους και το αποτέλεσμα αυτής της δουλειάς τους. Το Elegy Of Blood πρέπει να κοσμεί τη δισκοθήκη κάθε μεταλλά που σέβεται το πραγματικό χέβι μέταλ και δη, αν είναι Ελληνας. Είναι τιμή.Η tracklist:1.ELEGY OF BLOOD2.THE GREAT WAR3.ALEXANDER4.WARRIORS5.ROMAN EMPIRE6.HIROSHIMA7.MOTHER8.CRUSADER9.BLACK GOLD10.WORLD WAR II11. IN MEMORY (CD bonus)THE SHADOW