Blogos.gr

Περισσότερες Πληροφορίες

• Πλήρης Τίτλος: ΤιΠοτΑ
• Διεύθυνση: http://tipotablog.blogspot.com/
• Τελευταίες αναρτήσεις:
  • Χωρίς Τίτλο
    Νοεμβρίου 19, 2011
    
    Και κάθε φορά που ξυπνώ λουσμένη στον ιδρώτα,κάποιο χέρι με τραντάζει απαλά στον ώμο.'Όνειρο ήταν΄, μου λένε καθησυχαστικά.΄Το ξέρω΄, ψιθυρίζωτόσο σιγανά, μην μ΄ ακούσω και χάσω για πάντα την ελπίδα..

    
    

  • Χωρίς Τίτλο
    Νοεμβρίου 19, 2011
    
    Σκέψου, όπως σκέπτονται οι άλλοι.Μίλα, όπως μιλούν αυτοί.Πράξε, όπως πράττει ο κόσμος.Πες 'όχι' στα θέλω σου.Πες 'ναι' στα δικά τους.Ζήσε τη ζωή τους.Αλλά πέθανε το δικό σου θάνατο.

    
    

  • Χωρίς Τίτλο
    Νοεμβρίου 13, 2010
    
    και τότεφύσηξε ένας αέρας περίεργος,βαρύς,που μύριζε καμένο ξύλοκι έφερε πίσω όλες τις αναμνήσειςπου είχα κρύψει πριν χρόνιασε εκείνο το συρτάριτου παλιού μου σπιτιού.και κατάλαβα ότι πάνταθα ζω στο παρελθόν..

    
    

  • Χωρίς Τίτλο
    Νοεμβρίου 11, 2010
    
    Με ενοχλεί το φως.Πάντα με ενοχλούσε,αλλά τώρα είναι αβάσταχτο.Μου πληγώνει τα μάτια..Όλα με ενοχλούν.Εκείνο το ηλίθιο βιβλίο που προεξέχει-τίποτα δε μένει στη θέση του για πολύ-ο ήχος του ρολογιού, που σαδιστικά επιμένεινα μου θυμίζει οτί περνούντα χρόνια.κι αυτά τα χρώματα;τι θέλουν να δείξουν;αφού το ξέρω ότι ο κόσμοςείναι άχρωμος-άχρωμος κι ανούσιος-σαν το τσιγάρο μου που καίγεται στο τασάκιμόνο του, ανήμπορο να κάνει αλλιώς.πράσινο, κόκκινο,κίτρινο-κοροιδευτικά σινιάλα που τραβούν την προσοχή-και γαλάζιο.Γαλάζια είναι τα μάτια σου..Θα κλείσω το παράθυρο.

    
    

  • Χωρίς Τίτλο
    Νοεμβρίου 4, 2010
    
    Οι σταγόνες τις βροχής πέφτουν πάνω στις χορδές και γίνονται δάκρυα..

    
    

  • Χωρίς Τίτλο
    Οκτωβρίου 31, 2010
    
    Τίποτα δεν είναι σίγουρο.Ό,τι κρατούσα στα χέρια μου ως τώρα μπορεί να χαθεί σε μια στιγμή,μια τόσο δα στιγμούλα..Νερό ανάμεσα στα δάχτυλα..Και ξαφνικά βρίσκομαι μόνησ'αυτό τον τεράστιο κόσμο,να κουβαλώ τη μοναξιά μουπαντού, κρεμασμένη στο λαιμόσαν φυλαχτόκαι σαν αγχώνη..Και τώρα τι;Μαζεύω ένα ένα τα κομμάτια μου,στο φως του πιο όμορφου απογεύματος.Ο κόσμος δεν κινήθηκε ούτε εκατοστό,όλα είναι ίδια.Πρέπει ν' ανασάνω,μα δεν θυμάμαι πως..

    
    

  • Χωρίς Τίτλο
    Οκτωβρίου 25, 2010
    
    Όσο μακριά κι αν έφυγα,δεν κατάφερα ποτέ να ξεφύγωαπό μένα..

    
    

  • Χωρίς Τίτλο
    Σεπτεμβρίου 17, 2010
    
    Και η ψυχή της χάθηκε..απλά πέταξε στον ουρανόσα να μην υπήρξε ποτέτην έβλεπε να απομακρύνεταικαι μετάέκλεισε τα μάτια τηςγια πάντα..τα μάτια που είχαν δειτόσα χρώματακαι τόση ασχήμιασ' αυτό τον ανελέητο κόσμοτώραθα μένουν σφραγιστά,τυφλά.και η ψυχή της θα ξεχάσειη μνήμη πεθαίνει..δεν θα νοσταλγεί ότι κάποτεκατοικούσε σε τούτο το σώμα.